บทที่ 157 .

นี่คือวันแรกของชีวิตที่แสนจะซังกะตาย ล่องลอย และไร้เป้าหมาย ไม่มีแม้เรี่ยวแรงจะลุกขึ้นยืนหันไปมองสหายที่นั่งอยู่เคียงข้าง

‘ไม่ต้องเข้ามาแล้วนะ’

“ทำไมคะ ตอนนี้พวกเราเปลี่ยนชุดกันหมดแล้วและกำลังจะเข้าไปแล้วนะคะ” เซเลน่ายืนคุยสายกับสามีด้วยความแปลกใจ เธอและมาดามอีกสี่คนกำลังยืนรอรับคำสั่งอนุญาตให้เปิดป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ