บทที่ 21 .

“ไง เจ้าหนูนิ้วกลาง”

เมแกนอุ้มเด็กน้อยที่กำลังเพลียจัดจนคออ่อนคอพับซบไหล่กว้างพลางหาวหวอดๆ ขณะที่แม่ของเขายังยืนเอียงคอมองชายร่างสูงใหญ่ ในหัวเต็มไปด้วยความสงสัย

ความมืดบวกกับเหตุการณ์ในตอนนั้นไม่มีใครจะมาสนใจใครมากไปกว่าความอยู่รอดของตัวเอง

“เร็วซี่ ขึ้นรถไปกับฉัน”

               มือซ้ายเขย่าร่างบา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ