บทที่ 37 .

“ใช่ พี่ก็เป็นห่วงเค้าเหมือนกัน ล่าสุดเห็นรอยแผลเป็นที่คาง เห้อ” เธอยกฝ่ามือกุมขมับปกปิดแววตาลอกแลก ไม่รู้จะสนทนาแบบไหนต่อให้ทอดไปสู่เรื่องราวของกลุ่มดาร์คได้

นึกออกแล้ว

“เป็นธุรกิจที่เสี่ยงต่อชีวิตเลยจริงๆ” รสรินเปรย

“ใช่พี่ ฮึก หนูไม่เคยเห็นด้วยกับงานพวกเค้าเลยนะ มันโหดร้าย และเป็นชนวนเหตุของสงครา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ