บทที่ 77 .

รสรินนั่งเท้าคางบนโต๊ะใหญ่ในห้องครัว อาจดูเหมือนว่ากำลังฟังการพูดคุยกันสนุกสนานของสามแม่ครัวแต่ใจกำลังเหม่อลอยไม่ได้สนใจสิ่งรอบกาย เวลาผ่านไปไม่ถึงวัน ยังไร้ชีวิตชีวาได้ขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดเลย ว่าถ้าครบสามวันเธอจะหงอยซึมขนาดไหน

ขณะในใจปวดร้าวลึกๆแต่ยังมีเรื่องเล็กน้อยพอให้ใจชื้นขึ้นมาหน่อย ตรงที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ