บทที่ 87 .

“พระเจ้า”

มาเฟียหนุ่มพึมพำขอบคุณพระเจ้าที่ช่วยให้เธอรอดพ้นจากพ่อของเขา เซอร์ เมอร์ริสเด็ดขาดและจริงจังกับงานแค่ไหนใครๆก็รู้

ริมฝีปากหยักจุมพิตแนบกระจก ลมหายใจของเขาทำให้เกิดเป็นหมอกฝ้าที่ผนังใสบดบังหน้าเธอจนต้องรีบเช็ดเพื่อจ้องมองเธอได้เต็มตา

“คุณโอเคมั้ยคะ?” ดวงตาหวานเจือเศร้าจ้องมองเขากับน้ำอุ่นหย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ