บทที่ 120 .

เขาเปิดประตูเข้าไป หมอและพยาบาลผายมือเชื้อเชิญ ร่างสูงใหญ่ก้าวเท้าช้าๆเข้าไปหาภรรยาที่นอนสลบอยู่ จับมือเธอไว้แน่น

“ที่รัก”

อุแว้ อุแว้..

“มาแล้วค่ะ”

เขาหันขวับไปมองพร้อมบีบมือนิ่มแนบแน่นขึ้น พยาบาลวางทารกตัวน้อยๆลงบนเตียงเล็กข้างๆผู้เป็นแม่

“ลูกพ่อ”

นับแต่วินาทีนั้น ความตื่นกลัวและประหม่าทั้งหมดของเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ