บทที่ 23 .

“กลับบ้านไปซะซาร่า เลิกคิดจะมาเล่นสนุกที่นี่ซะที” ลูก้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจืออารมณ์ฉุนเฉียวในทันที่ที่อยู่กันในห้องประชุมเพียงสองคน

ส่วนเธอ ยืนชิดประตูมองเขาอย่างระแวดระวัง นิ้วมือเรียวเหยียดขยายรอที่จะกดรหัสเปิดประตูเพื่อหนีให้ทันหากเขาคิดจะขืนใจอีก “ฉันก็ไม่ได้คิดว่าที่นี่เป็นสวนสนุกซะหน่อย .. ฉันตั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ