บทที่ 25 .

“นายหญิงอยู่ในห้องพักรับรองของนายครับ”

“อืม ไม่ต้องตามฉันมา เตรียมรถ ฉันจะพานายหญิงกลับบ้าน” เขาออกคำสั่งภายหลังข้อมือขึ้นดูเวลาก็ใกล้จะเช้าแล้ว

เบอเนโตเดินผ่านห้องกระจกใสที่มีผองเพื่อนทุกคนนั่งสัปหงกรอเขาอยู่ เขาเลือกที่จะเดินผ่านและโบกมือ ปากอ้ากว้างของเพื่อนๆที่เขาไม่ได้ยินแต่รู้ว่าพวกมันกำลังโห่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ