บทที่ 47 .

“ซาร่า หยุดก่อน” เขาเดินตามเธอที่เดินหนีเขาออกมานอกงาน

“ฉันปวดหัว ขอตัวกลับบ้านก่อนนะคะ”

เธอตอบทั้งที่ไม่ยอมหยุดฝีเท้า

“มาดามเบอเนโต หยุดเดี๋ยวนี้ อย่าให้ฉันโมโห”

เธอจะมาทำห่างเหิน พูดน้อยและหลบหน้าเขาแบบนี้ไม่ได้

เธอชะงัก ยืนนิ่ง ยินเสียงเขาก้าวเท้าฉับๆตรงมาหา

สมองเธอปั่นป่วนอย่างงี่เง่าแบบไม่เคยรู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ