บทที่ 68 .

“เห้อ.. ช่วยตบหน้าฉันที..” แววตาอิดโรยของเขา เว้าวอน ขอร้องมากกว่าคำพูด

ฝ่ามือทั้งสองยันผนังไว้ ไม่ให้เธอเดินหนีไปเสียก่อน

..ไม่รู้ว่าคิดผิดหรือคิดถูก ที่เลือกทำอะไรแบบนี้..

เหมือนทรมานใจตัวเองข้างเดียวถึงขนาดต้องวอนขอให้เธอตบ เพียงต้องการได้รับสัมผัสจากเธอ อีกครั้ง ไม่ว่าจะรูปแบบใดก็เต็มใจ

“คงไม่หร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ