บทที่ 104 .

               ปลายนิ้วแหวกกลีบอูมแยกห่างจากกันจนกว้างสุด เกสรสีหวานสั่นระริกราวเชื้อเชิญให้เขาก้มลงดูดเม้มให้หายหมั่นเขี้ยว

               จุ๊บ

               “อื้อ”

               โชคดีที่วันนี้เจ้าของร่างหอมหวานหลับลึกหนำซ้ำยังออกการเคลิบเคลิ้มแยกเรียวขาออกกว้าง

               คราวนี้ล่ะ เขาจะจับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ