บทที่ 125 .

               “อ้าว มาแล้วหรือพ่อ มาๆมาดูลูกชายเร็ว จมูกโด่งได้พ่อเปี๊ยบเลย”

               เขาโค้งศีรษะรับเล็กน้อยพอจะเข้าใจประโยคทักทายจากคุณย่าท่านบ้าง

               ดาวิดเดินตรงที่ไปเตียงพักฟื้นซึ่งฉัตรชฎานอนพักอยู่ ใบหน้าคมเข้มโน้มลงฝังจมูกสูดขมับเธอฟอดใหญ่อย่างแสนรัก

               “ที่รัก ฉ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ