บทที่ 50 .

ผู้ใหญ่ทั้งสองมองฉัตรชฎากำลังแปลให้เขาเข้าใจด้วยรอยยิ้มจนแก้มปริ เห็นเธอมีความสุขก็พลอยยิ้มตามไปด้วย

“ผมทำธุรกิจเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์และโรงแรมในอิตาลี มาจากตระกูลปิฌองอาร์เทอร์ ใช้ชีวิตคนเดียวมาตลอด แม่นมที่เป็นดั่งแม่แท้ๆอายุเจ็ดสิบเธอไม่ค่อยแข็งแรงนักหากเดินทางมาไกล แต่กลุ่มเพื่อนผมมีภรรยาอีกสา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ