บทที่ 65 .

“แล้วยังไง มึงย้อนเวลาได้เหรอ ถ้าเคยมีใครทำได้กูจะช่วย”

“...”

มาเฟียหนุ่มนิ่งงันรู้สึกคับตื้อในอกหายใจไม่ทั่วท้อง

ฟุ่บ

ทิ้งตัวนั่งแปะพิงต้นไม้ สายตาแดงก่ำเหม่อลอย หัวใจร้าววูบสั่นเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ครั้งสุดท้ายระหว่างเขาและเธอ

เธอที่นอนร้องไห้อย่างเจ็บปวด

กับเขา ที่ทำเย็นชาเดินผ่านเลยไปแบบไม่แยแส

....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ