บทที่ 75 .

เขาโยนเธอบนเตียงนุ่มจนร่างเล็กเด้งกระดอนและพยายามดีดกายลุกหนี แต่ไม่พ้นร่างใหญ่ที่ลงมาทาบทับตัวเธอไว้

ฟุ่บบ

“ไอ้หน้าจืดนั่นคงทำอารมณ์ค้างเติ่งใช่มั้ย ได้ เดี๋ยวฉันจะช่วยให้หายเสี้ยนเอง”

“ว้ายยยย”

ริมฝีปากหนางับดูดยอดถันแม้มีอาภรณ์เป็นปราการกั้นอยู่ เขาขบเม้มและออกแรงดูดดึงหัวยมยืดขึ้นจนเธอแอ่นอกขึ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ