บทที่ 94 .

เสียงประตูห้องเปิดออก ฉัตรชฎาวางสีหน้าไม่ถูกมือไม้ก็ไม่รู้จะทำแบบไหน พอหันไปมองสามีที่ทำหน้าตายแล้วหมั่นไส้จนเผลอเบ้ปากน้อยๆ

....ช่ำชองเรื่องแบบนี้เสียเหลือเกินนะพ่อคุณ..

เมื่อมองริมฝีปากหนาทาเคลือบด้วยด้วยลิปสติกมันวาวจากเรือนกายเธอ ฉัตรชฎากลั้นขำแทบไม่ไหว

“นี่”

“หา?”

ฉัตรชฎาส่งสัญญาณทางสายตาให้เขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ