บทที่ 21 สายลม หาดทรายและคำสารภาพ

“เมจิ!! ถึงแล้วครับ ตื่นเร็ววว!”เขาเขย่าร่างบางไม่แรงนัก ระหว่างทางเมจิหลับสนิทมาตลอดทาง คงด้วยฤทธิ์ของสาเกที่ทำให้ตอนเธอหลับแล้วละเมอร้องไห้ออกมาอย่างน่าสงสาร เขาหักวงมาลัยจอดข้างทางและจอดอยู่นานเพื่อปลุกเธอจากฝันร้าย แต่คนละเมอกลับไม่มีทีท่าว่าจะตื่นจากความฝันแถมยังพึมพำบางอย่างออกมาไม่หยุด

เขาเอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ