Day or Night|ผัวที่ดีคือ ผัวแฝด (3P)

ในงานวันเกิดของคุณหนูไฮโซชื่อดังอย่างนารา บรรยากาศภายในงานถูกประดับประดาด้วยไฟหลากสี การจัดตกแต่งสวนจากร้านรับจัดตกแต่งสวนชื่อดัง มุมหนึ่งถูกจัดสรรให้มีอาหารวางเรียงรายชวนเรียกน้ำย่อยไม่น้อย หนุ่มสาวลูกหลานคนดังทั้งในวงการบันเทิง และวงการไฮโซเดินกันขวักไขว่ แต่ละคนล้วนสวมใส่เสื้อผ้าและเครื่องประดับราคาแพงระยับ แต่พอหันกลับมาสำรวจตัวเองเธอรู้สึกราวกับมาผิดงานเสียอย่างนั้น จะว่าที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับเธอก็คงไม่ผิดนัก

เมจิเดินเข้ามาถึงหน้างานด้วยความรู้สึกประหม่า เธอสูดหายใจเข้าปอดลึก ๆ อยู่หลายครั้งเพื่อเรียกกำลังใจให้ตนเอง หากไม่ใช่ว่างานนี้เป็นงานของเพื่อนสนิทเธอที่เอาแต่รบเร้าอยู่นานแรมเดือน เธอคงไม่ปรากฏตัวอยู่ในสถานที่เช่นนี้ สองมือเรียวชื้นไปด้วยเหงื่อ เธอถือของขวัญในมือแน่น แม้ไม่ใช่ของขวัญราคาแพงที่ห่อด้วยกระดาษหรูหรา ทว่านี่เป็นของขวัญที่เธอเลือกอย่างพิถีพิถันสำหรับเพื่อนรักเพียงคนเดียวที่เธอมี

“หานาราอยู่หรอ?”เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความสุขุมเยือกเย็นดังขึ้นด้านหลังเธอ และหลังจากนั้นเพียงเสี้ยววินาทีร่างของเจ้าของเสียงพลันปรากฎอยู่ตรงหน้าด้วยท่าทีแสนสบาย ใบหน้าหล่อเหลาที่คล้ายกับพี่ชายราวกับแกะคลี่ยิ้มใจดีส่งให้เพื่อนของน้องสาว

“สวัสดีค่ะ พี่ไนท์”เมจิยิ้มเจื่อนขณะพนมมือไหว้พี่ชายของเพื่อนรักด้วยความอ่อนน้อมไม่น้อย เมื่อเงยหน้าขึ้นกลับพบกับสายตาที่ส่งมาทำเอาเธอรีบก้มหน้าลงแทบจะทันที เธอไม่กล้าสบตาพี่ชายฝาแฝดของเพื่อนสนิทเลยสักครั้ง หลายครั้งที่เจอหน้าเธอเพียงแค่ส่งยิ้มตามมารยาทและก้มหน้ามองมือตัวเองก็เท่านั้น

“จำพี่ได้ด้วยแฮะ ไปสิ พี่พาเข้าไป”เขาเดินนำเมจิเข้าไปภายในงาน ระหว่างทางมีหลายคนในแวดวงที่คุ้นเคยกันดีต่างเข้ามาทักทาย ทว่าเมจิตัวน้อยก็ยืนอยู่ด้านหลังเขาเงียบ ๆ เท่านั้น เขาจึงรีบพาเธอไปหาน้องสาวเพราะเกรงว่าเจ้าตัวจะเกร็งจนเป็นลมล้มพับไปซะก่อน

“จิมาแล้วววว”เจ้าของวันเกิดที่อยู่ในชุดเจ้าหญิงแสนสวยสีเหลืองอ่อน บนศีรษะมีมงกุฎแสนเลอค่าสวมอยู่ เส้นผมสลวยดุจแพรไหมถูกถักเปียอันใหญ่ไว้อย่างปรานีต ดอกไม้สีขาวดอกเล็กถูกปักแซมไปจนทั่วเส้นผม ใบหน้าเล็กแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางค์เบาบางสมวัย

“นารา สุขสันต์วันเกิดน๊า”เธอพยักหน้าขอบคุณพี่ชายของเพื่อนครั้งหนึ่ง ก่อนจะเดินตรงไปหาร่างเจ้าหญิงแสนสวยอย่างนารา ด้วยรอยยิ้มกว้างที่น้อยคนนักจะได้เห็น พี่ไนท์เองก็เดินแยกไปอีกทาง พอนาราเห็นเธอก็เข้ามากอดแล้วพาเดินไปอยู่สนามหญ้ามุมหนึ่งของงานด้วยท่าทีสนิทสนม

“ขอบใจนะ แต่ชุดที่เราซื้อให้จิไม่ใส่มาล่ะ น่าน้อยใจจัง”เจ้าของงานทำหน้าตาเศร้าสร้อยเสียเต็มประดา พร้อมมือขาวเนียนยื่นมารับของขวัญจากเพื่อนสนิทมากอดไว้ในอ้อมแขนอย่างหวงแหน พลางมองใบหน้าหวานของเพื่อนรักด้วยแววตาคล้ายจะร้องไห้ ริมฝีปากเล็กแบะคว่ำอย่างน่าสงสาร

“เอ่อ เรามีปัญหานิดหน่อย ขอโทษนะ”เมจิขยับเข้าไปจับมือนิ่มของเพื่อนรักเอาไว้พร้อมลูบหลังมือนั้นแผ่วเบาอย่างรู้สึกผิด เธอบอกเหตุผลของชุดที่หายไปด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ปัญหาครอบครัวเธอที่มันผุดขึ้นมาไม่เว้นแต่ละวันทำเอาความรู้สึกเธอแย่ขึ้นทุกครั้งที่นึกถึง

“เหอะ แม่น้องสาวตัวดีของจิสินะ หืมมม! จบงานเดี๋ยวพรุ่งนี้เราไปตบมันให้ม๊ะ?”ใบหน้าหม่นลงของเมจิทำให้เธอพอจะเดาอะไรออกอยู่บ้าง เมื่อนึกถึงน้องสาวต่างแม่ของเพื่อนรัก นาราก็รู้สึกหัวร้อนขึ้นมาทันที หน็อย! เห็นเพื่อนเธอไม่สู้คนหน่อยสองแม่ลูกนั่นก็รังแกเพื่อนเธอทุกครั้งเมื่อมีโอกาส เธออดที่จะก่นด่าไม่ได้จริง ๆ แถมในบางครั้งเพื่อนที่แสนน่ารักของเธอมาเรียนด้วยเนื้อตัวที่เขียวเป็นจ้ำ มันน่านัก!