บทที่ 24 มาเลี้ยงหมา…แต่ไม่มีหมา

ปลายจมูกเล็กขยับไปมาเมื่อรับรู้ได้ถึงกลิ่นอาหารหอมกรุ่น เปลือกตาคู่สวยค่อย ๆ เปิดขึ้นอย่างเชื่องช้า เมจิสอดส่ายสายตาสำรวจเพดานและรอบบริเวณห้องนอนที่เปิดไฟสลัวเท่านั้น

“หนูตื่นแล้ว ไปกินข้าวกัน”ไนท์นั่งทำงานอย่างเงียบเชียบภายในห้องทำงานที่เชื่อมกับห้องนอนส่วนตัว ทันทีที่ได้ยินเสียงขยับตัวของหญิงสาวที...