บทที่ 28 คิดถึงหนูนะ

“พี่น่าจะกลับมาอาทิตย์หน้าเลย อยู่ได้ใช่มั้ย?”เสียงนุ่มทุ้มหันมาถามคนตัวเล็กอย่างนึกห่วงทันทีที่รถจอดเทียบหน้ารั้วบ้านของเธอ ก็เจ้าตัวทั้งเรียนทั้งทำงานตัวก็เล็กแค่นี้ไม่รู้จะขยันไปถึงไหน ข้าวปลาก็คงจะกินบ้างไม่กินบ้างดูจากข้อมือที่เล็กจิ๋วราวกับเด็กของเธอ สงสัยหลังจากกลับจากฮ่องกงเขาคงต้องไปเรียนทำ...