บทที่ 29 รอพี่เดย์ทำงาน

“หึ!!”เสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้นพร้อมมุมปากยกยิ้มเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เขาคอยตักอาหารหน้าตาน่าทานหลายอย่างวางไว้ในจานเธอเช่นเดิม โดยไร้บทสนทนาใดออกมาบนโต๊ะอาหาร เพียงไม่นานมื้ออาหารนี้ก็จบลงอย่างเรียบง่าย

อาหารบนโต๊ะถูกจัดการเรียบทุกจานในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง รสชาติ และสัมผัสละมุนลิ้นของอาหารมื้อนี...