บทที่ 47 ความพอใจของพี่ไนท์

เขายกยิ้มมุมปากถามประโยคเด็ดเสียงพร่า ประโยคที่หากได้ยินจากเมจิคงทำให้เขาใจฟูไปอีกเป็นเดือน นัยตาคมมองดูร่างเล็กที่นิ่วหน้าครางเสียงหวานอย่างใจจดใจจ่อ

“อื้อออ อ๊ะ เสียววว”เธอครางเสียงเบาหวิวแต่ก้ไม่ยอมพูดออกมา

“ไม่ตอบพี่หยุด”เอวสอบผ่อนแรงลงอย่างที่ว่าจริง ๆ แต่กลับบดควงสะโพกเป็นวงกลมแทนจนเอวบางดิ้นเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ