บทที่ 20 บทที่ 19 ไม่รู้ตัวเอง

บทที่ 19 ไม่รู้ตัวเอง

“หยุดพูดแล้วไปสนุกกันดีกว่า” บริพัฒน์ใช้เวลากับตัวเองอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเดินตามสายตายั่วเย้าเชิญชวนจากหญิงสาวที่วาดลวดลายเซ็กซี่สุดยั่วยวนโต๊ะข้างเวที

“วันนี้กูไม่หารนะครับ เพราะกูไม่แดกของซ้ำมันจำเจ” ปริญบอกเสียงหน่ายใจไม่คิดอยากจะไปร่วมโต๊ะกับยัยน้ำหวานอะไรนั่น เพราะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ