บทที่ 9 บทที่ 8 จัดการทุกอย่าง

บทที่ 8 จัดการทุกอย่าง

บริพัฒน์มองกองสมุดภาพและก็ไอแพดอีกหลายเครื่องที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะตรงหน้า เขาผุดลุกผุดนั่งยกนิ้วขึ้นมากัดเล็บและก็นั่งลงไปต่ออย่างคนที่คิดไม่ตก ขมัยของชายหนุ่มเต้นตุบ ๆ ตลอดทั้งอาทิตย์เขาเหนื่อยซะยิ่งกว่าการบิน-กลับต่างประเทศเสียอีก

“สีชมพูไหมคะ?”

“แก่ไปไม่เอา”

“งั้นครีมไห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ