บทที่ 18 ยัง

ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดอยู่ข้างใบหูพร้อมกับน้ำเสียงหวานใสที่จงใจกระซิบให้ได้ยินกันเพียงสองคน ทำเอาวิศวกรหนุ่มถึงกับตัวแข็งทื่อราวกับถูกแช่แข็งไปชั่วขณะ หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอและเยือกเย็นดั่งเครื่องจักร บัดนี้กลับรัวกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งจนแทบจะทะลุออกมานอกเสื้อช็อป

ใบหูของเซย์แดงก่ำลามไปถึง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ