บทที่ 8 เกลียดก็ดี

"คุณมันใจร้าย!! เห็นแก่ตัวที่สุด!"

"ฉันเห็นแก่ตัวได้มากกว่านี้อีกจัสมิน"

วาเรนซุกหน้าลงกับเนินอกอวบอิ่ม ฝ่ามือหนาลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของเธออย่างถือสิทธิ์

เขาปลุกเร้าอารมณ์ของเธอด้วยสัมผัสที่ช่ำชองจนจัสมินเผลอส่งเสียงครางอู้อี้ในลำคอ ร่างบางบิดเร่าด้วยความซ่านสยิวที่เขาจงใจมอบให้

ความลุ่มหลงครอบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ