บทที่ 15 ไม่ต้องยุ่ง

"ฮืออ เจ็บ..." ดวงตากลมโตลืมตาขึ้นในยามเช้าของอีกวัน เธอกระพริบตาถี่ๆ ปรับสายตาให้เข้ากับแสงแดดยามเช้า ความรู้สึกเจ็บที่กลางลำตัวแล่นเข้ามาจนเธอมีสีหน้าเหย่เกไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวเพื่อเพิ่มความเจ็บในตัว

เอวากวาดสายตาไปมองทั่วห้อง ก่อนที่จะเห็นว่าเธออยู่ที่คอนโดของตัวเอง ทว่ากลับไร้ซึ่งร่างของคนเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ