บทนำ
บท 1
"อื้ออ~" เสียงหวานคำรามในลำคอของเจ้าของร่างสวยหุ่นดีที่ลืมดวงตาอันหนักอึ้งขึ้นมาปรับสายตาถี่ๆ มองเพดานห้องสีขาวสว่างที่กำลังหมุนเวียนไปทั่วทุกสารทิศจนเธอต้องเลือกที่จะปิดเปลือกตาลงอีกครั้งอย่างที่ไม่ต้องการอยากจะเห็นมัน
"ไม่น่าดื่มเยอะเลยเอวา..." ปากเล็กของเอวาขยับบอกพร้อมกับทึ้งหัวตัวเองขจัดความมึนและหนักอึ้งที่มีสาเหตุเกิดจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่เมื่อคืนเธอจัดการกระดกดื่มมันอย่างไม่ยั้ง
ครืดดดด!
เสียงสั่นจากโทรศัพท์เครื่องหรูทำให้มือบางอีกข้างที่ยังว่างควานหาเจ้าปัญหาโดยที่สายตายังคงปิดสนิทอยู่อย่างนั้น ก่อนที่เธอจะปรือตาเล็กน้อยเพื่อหาปุ่มรับโทรศัพท์แล้วจัดการกรอกเสียงใสโดยที่ไม่ได้ดูรายชื่อของคนที่โทรเข้ามา
"ฮัลโหล..."
(ยัยเอวาตื่นหรือยัง...จะเก้าโมงแล้วนะทำไมแกยังไม่มา)
"ไม่ไปได้ไหมวันนี้ปวดหัวมากเลย..."
(ไม่ได้!...วันนี้มีนำเสนองานกลุ่มของอาจารย์เสรีแกจะขาดวิชานี้ไม่ได้ พวกฉันรอแกคนเดียวเลยนะ)
"อือๆ เดี๋ยวรีบไป..."
ติ๊ด.
มือเรียวจัดการกดวางสายจากเพื่อนสนิทก่อนที่จะค่อยๆ ลืมตาขึ้นแล้วคลานลงจากเตียงนอนอย่างหมดสภาพพร้อมกับแบกสังขารที่ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงของตัวเองพยายามอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปมหาวิทยาลัยให้เร็วมากที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้
@มหาวิทยาลัยmk
"มาแล้ว~" เสียงหวานของเอวาพูดขึ้นพร้อมกับนั่งลงด้านข้างของเพื่อนสาวอีกคนในกลุ่มก่อนที่เธอจะฟุบหน้าลงบนโต๊ะภายในเวลาอันรวดเร็วโดยที่ยังไม่ได้มองหน้าเพื่อนในกลุ่มสักคน
"สภาพ!...เพื่อนฉัน แฮงค์อะดิ" อิงดาวเพื่อนสนิทสาวอีกคนในกลุ่มแก็งพูดขึ้นทันทีที่ได้เห็นสภาพร่างกายของเอวาซึ่งมันก็เดาไม่ยากเลยว่าเมื่อคืนหญิงสาวนั้นเมาเละแค่ไหน
"อือ...ขับรถไม่ไหวเลยอะ" เอวาเอ่ยตอบโดยที่ยังคงฟุบหน้าลงบนโต๊ะกลางโรงอาหาร
"ดีแล้ว...สภาพนี้ไม่น่าจะขับมาถึงมหาวิทยาลัยได้หรอก"
"กะกินให้ตับแข็งไปข้างเลยหรือไง" กระทั่งเสียงทุ้มของคีริวที่นั่งตรงข้ามเอ่ยเสริมขึ้นต่อหลังจากที่อิงดาวพูดจบได้ไม่นาน
"ฉันก็ไม่อยากจะดื่มมากหรอก แต่แม่งก็เอาแต่ชนเอาชนเอาอยู่นั้นล่ะ...เกือบร่วงในงานแล้ว" เอวาเงยหน้าขึ้นจากโต๊ะไม้ก่อนที่จะเอ่ยบอกถึงเหตุการณ์เลี้ยงรุ่นของเพื่อนสมัยมัธยมปลายที่จัดขึ้นเมื่อคืนทำให้เธอต้องตกอยู่ในสภาพสายตาล่องลอยคล้อยหลับเต็มทีแบบนี้
"แล้วใครมาส่ง" จนสุดท้ายเสียงเข้มของชายหนุ่มคนสุดท้ายในกลุ่มอย่างคีรันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบจับจ้องไปที่ใบหน้าเล็กนิ่งใช้สายตาคู่คมสุดแสนจะเย็นชาคาดคั้นอย่างต้องหาในคำตอบ
"ไม่รู้อะ รู้ตัวอีกทีก็อยู่ห้องแล้ว" เอวาส่ายหน้าตอบไปตามความจริงเพราะเธอเองก็ไม่รู้ว่าหลังจากภาพตัดตอนที่อยู่ลานจอดรถของผับหรูเธอได้ถูกเพื่อนคนไหนห่ามกลับมาคอนโดได้...เธอจำเหตุการณ์หลังจากนั้นไม่ได้เลย
"ทำไมไม่ระวังตัว" คีรันเหลือบไปมองยังเจ้าของคำตอบแล้วแสดงสีหน้าไม่พอใจออกทางใบหน้าหล่อดูดีทว่ายังคงมีความเรียบนิ่งปกคลุมตามแบบฉบับเขาท่ามกลางสายตาของคีริวที่เป็นคนเดียวที่มองออกว่าท่าทีแบบนี้ของพี่ชายนั้นหมายความว่ายังไง
"ระวังแล้วก็คนมันเมาให้ทำไงอะ" เอวาตอบกลับอย่างไม่สนใจอะไรไปตามประสานิสัยของเธอ
"เอ่อ...ช่างเถอะๆ รีบขึ้นไปเรียนดีกว่า จะได้เตรียมตัวนำเสนอด้วย เอวาเธอไหวนะ..." จนกระทั่งคีริวที่เป็นคนเอ่ยห้ามทัพขึ้นทันทีที่ได้เห็นสีหน้าท่าทางไม่พึงพอใจของแฝดพี่เขาก็ย่อมรู้ว่าตอนนี้คีรันกำลังรู้สึกหงุดหงิดมากแค่ไหน
"ไหว...สบายมาก~" เอวาหยัดตัวยืนเต็มความสูงให้เพื่อนได้เห็น ก่อนที่จะหันไปตอบคีริวแม้ว่าตอนนี้เธอจะเริ่มมีอาการเซไปเซมาเล็กน้อยก็ตาม
"รัน!...ไปไหน" กระทั่งคีริวที่เอ่ยขึ้นอีกครั้งเมื่อตอนนี้คนด้านข้างได้เดินออกจากโต๊ะไปอย่างเงียบๆ เย็นชาไปตามประสาเขาเสียแล้ว
"..." ซึ่งคีรันไม่เอ่ยตอบอะไรแต่เลือกที่จะยกมือขึ้นโชว์กล่องบุหรี่สีดำเมี่ยมที่อยู่ในมือของเขาแทน
"งั้นพวกเธอไปรอที่ห้องก่อนแล้วกัน เดี๋ยวฉันตามไป" คีริวเอ่ยขึ้นก่อนที่จะวิ่งตามแผ่นหลังกว้างของพี่ชายที่เดินห่างไกลไปมากแล้ว
"อิง~"
"ช่วยหน่อย..." ริมฝีปากบางของคนเมาค้างเอ่ยเรียกเพื่อนสนิทเสียงอ่อยพร้อมกับยกมือเรียวหมายจะเกาะเข้าที่เพื่อนสนิทตัวเล็กอีกคน
"เฮ้อ...ทำไมไอริวกับไอรันต้องทิ้งภาระหนักให้ฉันด้วยเนี่ย" อิงดาวบ่นไปตามประสาก่อนที่จะเลื่อนตัวไปยืนให้เอวาได้เกาะพร้อมกับก้าวเท้าเล็กอย่างทุลักทุเลไปพร้อมๆ กัน
"อย่าบ่นเลยหนา...เพราะถ้าแกไม่ช่วย ฉันได้ลงไปนอนดิ้นกับพื้นแน่ๆ" เอวายิ้มหวานบอกเพื่อนสนิท
"ฉันละอยากให้ผู้ชายของแกเห็นแกในสภาพนี้จริงๆ"
"สภาพฉันไม่ได้แย่ขนาดนั้น..."
"ก่อนออกจากห้องไม่ได้ดูกระจกใช่ไหม สภาพแกคือดูไม่ได้เลย"
"ยัยอิงดาว!"
"ฮ่าๆ"
บทล่าสุด
#68 บทที่ 68 นายท่านคะ NC20+ (END)
อัปเดตล่าสุด: 7/22/2026#67 บทที่ 67 นอนหลับฝันดี
อัปเดตล่าสุด: 7/22/2026#66 บทที่ 66 ลืมไม่ลง
อัปเดตล่าสุด: 7/22/2026#65 บทที่ 65 เอาเมียไปเก็บ
อัปเดตล่าสุด: 7/22/2026#64 บทที่ 64 ผู้คุมขัง
อัปเดตล่าสุด: 7/22/2026#63 บทที่ 63 (ว่าที่)สะใภ้
อัปเดตล่าสุด: 7/22/2026#62 บทที่ 62 ต่อไปฉันจะร้าย
อัปเดตล่าสุด: 7/22/2026#61 บทที่ 61 ข้อแลกเปลี่ยน
อัปเดตล่าสุด: 7/22/2026#60 บทที่ 60 ดูแล
อัปเดตล่าสุด: 7/22/2026#59 บทที่ 59 เบื่อตัวเอง
อัปเดตล่าสุด: 7/22/2026
คุณอาจชอบ 😍
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
รักระรินใจ
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!













