บทที่ 22 ไร่องุ่น

"ยัยหนู!..."

"แม่...คิดถึงที่สุดเลย" ร่างบางวิ่งไปโผเข้ากอดผู้เป็นแม่ที่ยืนรอเธออย่างใจจดใจจ่อ เอวาโทรกลับทางบ้านรับปากว่าจะกลับไปในวันหยุดยาวตามที่แม่เธอต้องการ ผู้เป็นพ่อก็รีบขับรถจากเชียงใหม่ลงมารับลูกสาวเพียงคนเดียวด้วยตัวของเขาเอง

"วันหยุดยาวพรุ่งนี้ไม่ใช่เหรอคะ ทำไมหนูถึงกลับมาก่อนล่ะ ไม่มี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ