บทที่ 17 ตามมาคุม

"ครับ ให้ผมนั่งเป็นเพื่อนไหม" ชายหนุ่มยิ้มถามนิชาอีกครั้ง เป็นรอยยิ้มที่ดูออกว่าเขากำลังเข้ามาด้วยจุดประสงค์อะไร นั้นจึงทำให้นิชาอึกอักแล้วกำลังจะพูดตอบเพื่อปฏิเสธ

"ไม่จำเป็น ตรงนี้มีคนนั่งแล้ว" เสียงนั้นไม่ใช่เสียงของเธอ นิชาที่กำลังจะอ้าปากตอบรีบเบนสายตาไปมองคนที่ตอบแทน ก่อนที่จะเห็นว่าเป็นเวกัสที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ