บทนำ
บท 1
บรื้นนนนนนน!
เสียงเหยียบคันเร่งของรถหรูสีดำที่ถูกตกแต่งมาเพื่อการแข่งขันเป็นอย่างดีดังขึ้นเพื่อต้องการทดลองรถก่อนการแข่งขัน ดวงตาคมกริบของคนภายในรถปรายตาไปมองคู่แข่งผ่านหมวกกันน็อกสีดำขาว ก่อนที่จะหันกลับมาตั้งสมาธิกับเส้นทางตรงหน้า แล้ว…
ปั๊ง!
เสียงปืนยิงขึ้นฟ้าดังขึ้นเป็นสัญญาณออกรถพร้อมกับธงสีดำขาวสะบัดโบกอย่างแรงโดยหญิงสาวที่แต่งตัวเซ็กซี่ที่อยู่ตรงกลางระหว่างรถสองคัน
บรื้นนนนน!
รถแข่งทั้งสองพุ่งตัวออกพร้อมๆ กัน ผ่านเส้นทางของสนาม คนด้านในเหยียบคันเร่งจนเกือบมิดไมล์ ไม่วายที่จะเหลือบมองไปคู่แข่งด้วยหางตา แล้วจัดการเหยียบคันเร่งให้เร็วขึ้นกว่าเดิม
"กูลงแสนนึงข้างไอนาวิน" เสียงของคีริวเอ่ยขณะที่สายตายังคงจ้องมองหน้าจอภาพการแข่งขันของน้องชายในกลุ่มที่เป็นเจ้าของสนามจัดการลงแข่งด้วยตัวเอง
"สองแสนข้างไอเวย์" กระทั่งเสียงทุ้มของคีรันเอ่ยตอบน้องชายฝาแฝด เรียวปากยกยิ้มพิงหลังนั่งดูการแข่งขันสุดดุเดือดด้วยความสบายใจ
"นั้นก็ศึกเพื่อนรัก นี่ก็ศึกสายเลือด กูต้องสนใจอันไหนก่อนดี" ไลก้าเอ่ยขึ้นทั้งที่สายตาเขายังคงสนใจเพื่อนตัวเองที่อยู่ในสนามด้วยความใจจดใจจ่อ ตอนนี้พวกเขากำลังรวมตัวกันอยู่ที่สนามแข่งของเวกัส ทว่ากลับเฝ้าดูการแข่งขันจากในห้องของเขา ไม่ได้ออกไปดูข้างนอกเพียงเพราะอากาศที่ร้อนระอุ...
"เงียบๆ ดิไอเหี้x แม่งกินกันไม่ลงเลย..." เพิร์ธเอ่ย ขณะที่สายตาก็จดจ้องไปที่เพื่อนรักในสนามที่กำลังอยู่ในช่วงของโค้งสุดท้าย รถแข่งทั้งสองคันยังคงตีคู่สูสีกันจนแทบแยกไม่ออก
กระทั่ง...
บรื้นนนนน!
เสียงเหยียบคันเร่งในช่วงโค้งสุดท้ายเหยียบจนมิดไมล์ รถแต่งคันหรูสีดำพุ่งตัวไปข้างหน้าแซงรถอีกคันท่ามกลางสายตาลุ้นระทึกของใครหลายๆ คนที่กำลังจดจ้องการแข่งขัน
"เชี้ย...." คีริวสบถออกมา มองหน้าจอตาค้างกับความใจกล้าบ้าบิ่นในการเหยียบคันเร่งขณะที่รถกำลังเข้าโค้ง มันเสี่ยงต่อการหลุดโค้ง ทว่าคนแข่งกลับไม่สนใจเลยสักนิด จนสุดท้าย...รถคันนั้นก็พุ่งเข้าเส้นชัยอย่างฉิวเฉียดกับคู่แข่งจนได้
"วู้วว...ไอเวย์ชนะ" ไลก้าตะโกนลั่นออกมาด้วยความดีใจที่สุดท้ายเพื่อนรักของเขาก็ชนะ ต่างจากคีริวที่กุมขมับกับพนันที่ลั่นออกไป
"คำไหนคำนั้น" คีรันยักคิ้วใส่น้องชายฝาแฝดอย่างคนเหนือกว่า ก่อนที่จะหันไปหาคนที่เดินเข้ามาใหม่ภายในห้อง
"ไอเxี้ยไม่น่ารับคำท้า เสียเวลาชิบหาย" เวกัสเดินเข้ามาด้วยชุดของนักแข่งเต็มยศ เขาถอดถุงมือแข่งออกขณะที่เรียวปากหนาบ่นอุบอย่างไม่สบอารมณ์ เหงื่อไหลเต็มกรอบหน้าคมคาย และยังมีอารมณ์ขุนเคืองกับคู่แข่งในสนาม
"ใช้อะไรคิด ถ้าเมื่อกี้หลุดโค้งขึ้นมาจะทำยังไง" เสียงเข้มของวอมที่เป็นพี่ชายของเขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยพอใจ เวกัสถือว่าเป็นคนที่สุดโต่ง เขาสามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้ในสิ่งที่เขาต้องการ
"แต่มันก็ไม่ได้เกิดขึ้น" เวกัสตอบอย่างไม่รู้สึกรู้สา เขายักไหล่ให้พี่ชายแล้วถอดชุดแข่งออกจากตัว
"กูรู้ว่าอยากชนะแต่มึงก็หัดกลัวตายบ้างสิวะ" วอมตะคอกเสียงใส่ ภายในห้องเงียบกริบ เมื่อพี่ชายที่มีอายุมากสุดเริ่มจริงจังขึ้นผิดนิสัยปกติของเขา
"เฮียเป็นหมอก็รักษาดิ"
"ไอเวย์!..."
"เออๆ คราวหลังจะระวัง" เวกัสตอบปัดๆ ลึกๆ เขาก็รู้ว่าพี่ชายหวังดีและเป็นห่วง ทว่าเขาเป็นคนห้วนๆ แสดงออกความรู้สึกมากสุดได้เท่านี้ ซึ่งวอมเองก็รู้นิสัยของน้องดีจึงยอมสงบสติอารมณ์ลง ขณะที่เวกัสที่ถอดชุดเสร็จก็เดินเข้าไปนั่งลงรวมกลุ่มกับพี่น้องที่สนิทกัน
ครืดดดด!
แต่แล้วอยู่ๆ ประตูกระจกของห้องสำนักงานที่พวกเขารวมตัวกันก็ถูกเปิดออกด้วยเฟรมที่เป็นลูกน้องคนสนิทของเขาที่ไว้ใจให้ดูแลสนามตอนที่เขาไม่อยู่
"มีอะไร" เวกัสปรายตาไปมองยังเฟรมที่ทำสีหน้าลำบากใจ
"ฝั่งนู้นไม่พอใจครับ มันให้ผมมาตามเฮียให้ออกไปเคลียร์"
"ไม่พอใจเxี้ยไร!?"
"มันบอกว่าเฮียโกงครับ"
"ไอเxี้ยนี่...ไม่ยอมจบ!" เวกัสสบถด้วยความหัวเสีย เขาที่พึ่งนั่งลงได้แค่ไม่กี่นาที เหงื่อที่ผุดเต็มกรอบหน้ายังไม่ทันแห้ง จึงยิ่งทำให้หงุดหงิดเข้าไปใหญ่ที่ต้องออกไปเคลียร์ปัญหาซ้ำซากที่โดนจนรู้สึกชิน
"ไอก้ามึงออกไปเคลียร์แทนกูที" เขาหันมาทางไลก้าที่นั่งเล่นเกมในโทรศัพท์อย่างไม่สนใจ
"อดีตเพื่อนรักมึง มึงก็ออกไปเคลียร์เองสิวะ"
"ไอก้า!"
"มึงเห็นไหมว่ากูเล่นเกมอยู่ ถ้ามึงไม่ไป มึงก็ให้ไอเพิร์ธไปดิ" ไลก้าตอบปัดๆ อย่างไม่สนใจ
"ไอเxี้ย กูก็เล่นอยู่กับมึงไหมไอสัส" เพิร์ธเอ่ยขึ้นอีกคน ทุกคนที่อยู่ในห้องต่างพากันทำธุระของตัวเองโดยที่ไม่มีใครสนใจปัญหาของเขาเลยสักคน
"ใครออกไปเคลียร์กูยกของเดิมพันให้" เวกัสตะโกนดังเพื่อให้ทุกคนได้ยิน
"กูไปเอง...ไหนใครทำเพื่อนกูวะ!" ก่อนที่ไลก้าจะดีดตัวจากโซฟาทิ้งโทรศัพท์เครื่องหรูอย่างไม่ไยดีทันทีที่ได้ยินข้อเสนอของเพื่อนสนิทที่พอใจเขาอยู่ไม่น้อย
"ไอก้ามึงไปแล้วใครจะเล่นกับกู" เพิร์ธโวยวายเงยหน้าออกจากหน้าจอโทรศัพท์
"ปล่อยให้แม่งแพ้ไปเถอะ ช่วงนี้ป๊ากูกำลังหักค่าขนมอยู่พอดี" ไลก้าพูดจบก็เดินออกจากห้องไปกับเฟรม ดวงตาคมของเวกัสจึงหลับตาพิงโซฟากว้างเพื่อไล่ความเหนื่อยล้า
ครืดดดด!
"เชี้ย...อะไรนักหนาวะ!" ร่างหนาสบถเสียงดังออกมาอีกครั้ง เมื่อคราวนี้โทรศัพท์เครื่องหรูของเขากลับดังขัดจังหวะการพักสายตา มือหนาจึงเอื้อมไปคว้าเจ้าปัญหาขึ้นมาเปิดดูด้วยความโกรธและฉุนเฉียว
วาริน
ทันทีที่เห็นปลายสายที่เป็นน้องสาวแท้ๆ ใบหน้าหงุดหงิดก็ค่อยๆ เริ่มจางหายไป เขาพยายามปรับอารมณ์ของตัวเองชั่วครู่ก่อนที่จะรีบกดรับสายทันที
(เฮียเวย์ขา...) ปลายสายกรอกเสียงหวานกว่าปกติ การกระทำนี้ดูไม่อยากว่ากำลังออดอ้อนเพื่อต้องการอะไรบางอย่างอีกเช่นเคย
"…"
(วันนี้วากลับกับเพื่อนได้ไหมคะ?)
"ไม่ได้!" ทว่ากลับไม่ได้ทำให้คนตัวสูงยอมใจอ่อนเลยสักนิด เขาหวงน้องสาวยิ่งกว่าไข่ในหิน และไม่มีทางที่เขาจะให้เด็กมัธยมปลายปีสุดท้ายต้องไปใครที่ไม่ใช่เขาแน่นอน
(เฮีย...แต่วานัดกับเพื่อนไว้แล้ว)
"ไม่ได้ก็คือไม่ได้ไงตัวเล็ก เลิกเรียนแล้วใช่ไหม"
(ใกล้แล้วค่ะ เฮียไม่ให้วาไปจริงๆ เหรอ) วารินเอ่ยเสียงหงอย
"รอตรงนั้น เดี๋ยวเฮียไปรับ"
ติ๊ด.
ว่าจบมือหนาก็เลื่อนกดตัดสาย ก่อนที่จะหยัดตัวยืนขึ้นจากโซฟาแล้วเอื้อมไปหยิบกุญแจรถหมายจะเดินออกไป
"ไปไหน?" วอมเอ่ยถามน้องชาย
"ไปรับวารินที่โรงเรียน" เวกัสพูดจบก็เดินออกจากห้องไปในทันที ความเหน็ดเหนื่อยที่มีไม่สามารถห้ามความหวงเกี่ยวกับเรื่องของน้องสาวตัวเล็กได้สักนิด
บทล่าสุด
#60 บทที่ 60 ความโชคดี (ตอนพิเศษ 5)
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#59 บทที่ 59 น้องออฟฟิศ NC (ตอนพิเศษ 4)
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#58 บทที่ 58 การแข่งครั้งสำคัญ (ตอนพิเศษ 3)
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#57 บทที่ 57 รู้สึกแปลกๆ (ตอนพิเศษ 2)
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#56 บทที่ 56 แสดงความเป็นเจ้าของ (ตอนพิเศษ 1)
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#55 บทที่ 55 ขอบคุณที่รัก (END)
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#54 บทที่ 54 ตัดความสัมพันธ์
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#53 บทที่ 53 ให้โอกาสได้ไหม NC
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#52 บทที่ 52 ความสุขที่ไม่ลืม
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026#51 บทที่ 51 อยากตอบแทน NC20+
อัปเดตล่าสุด: 8/20/2026
คุณอาจชอบ 😍
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
ล้วงรักมาเฟีย
โทษทัณฑ์ที่เธอจะได้รับจากการหักหลังคนอย่างเขา มันต้องสาสม..จนลืมไม่ลงไปชั่วชีวิต
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
Raam’ Crazy เธอคือของตาย
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย













