บทที่ 30 สับสน

"เชิญทางนี้เลยครับ ชิดทางนี้ไว้แดดจะไม่ค่อยแรงมากครับ" เฟรมผายมือไปทางซ้ายมือเพื่อให้ฉันเดินไปทางสนามแข่งรถที่อยู่ข้างหน้า โดยที่ตลอดการเดินไปเขาก็ดูเกรงใจและสุภาพกับฉันตลอดเวลา

"เอ่อ…สบายๆ ก็ได้นะคะ จริงๆ เราน่าจะอายุไล่เลี่ยกัน" ฉันตอบพร้อมกับยิ้มบางๆ ให้

"เพราะซ้อน่ารักขนาดนี้ เฮียผมถึงหลง" ทันที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ