บทที่ 32 ความรักจอมปลอม

"ไปอาบน้ำก่อน เดี๋ยวพี่ทำอะไรให้ทานนะครับ" ฉันเดินไปนั่งบนโซฟากลางบ้าน พี่นาวินไม่ยอมไปส่งที่คอนโดเพราะคิดว่าฉันอยู่คนเดียวไม่ได้ ตลอดทางฉันมัวแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตอนนี้เหมือนมันไม่มีน้ำตาให้ไหลแล้ว พี่ชายฉันมองตามอย่างไม่วางตา แววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง พอเห็นฉันเหม่อลอยเขาก็กุมมือฉันไว้แล้วพูด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ