บทที่ 35 เกลียด

ยอมรับครับว่าสามวันที่ผ่านมาไม่ว่านิชาจะไปไหน ผมก็จะตามไปดูเธอทุกที่ ไม่ว่าเธอจะทำอะไรล้วนแต่อยู่ในสายตาของผมหมดทุกอย่าง ทั้งท่าทีเหม่อลอยและรอยยิ้มที่เบาบางของเธอยิ่งตอกย้ำถึงความผิดพลาดที่ผมทำลงไปจนไม่น่าให้อภัย

เธอกลายเป็นคนละคน เธอกลายเป็นคนไม่ยิ้มแย้ม สดใส และหัวเราะง่ายเหมือนแต่ก่อน ผมทำให้ควา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ