บทที่ 37 ขอโทษ

"ลาเต้ร้อนหวานน้อยครับ" ฉันเงยหน้าไปมองเจ้าของเสียงที่พูดกับฉันในขณะที่ฉันกำลังตั้งใจจดออเดอร์กับระบบข้างหน้า เสียงทุ้มที่คุ้นเคยทำให้ฉันยิ้มตอบแล้วรีบจดเมนูของเขา ก่อนที่จะตอบกลับ

"หกสิบบาทค่ะคุณหมอพนา" หมอหนุ่มเพื่อนพี่วิที่เวียนมาดื่มกาแฟที่ร้านทุกวันที่ฉันมาทำงานและโปรยยิ้มหวานทุกครั้ง จนตอนนี้ฉ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ