บทที่ 38 พ่อแมว

หลังจากที่ฉันถูกคนตัวโตต้อนจนต้องมานั่งในรถ หนีไปทางไหนก็โดนดักทุกทาง สุดท้ายก็ต้องยอมขึ้นรถเขาแล้วกอดอกแน่น เขาตีไฟเลี้ยวแล้วขับรถออกจากหน้าร้านกาแฟที่ฉันทำงานทันทีที่ฉันเข้าไปนั่ง คงกลัวว่าฉันจะรีบหนีจึงรีบขับออกไปทันที

"สนามแข่งพี่ไฟไหม้" ฉันปรายตามองเขาเมื่อพูดจบ ที่หายไปเพราะเหตุผลนี้สินะ…

"นิไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ