บทที่ 47 อยากไปดูไหมครับ

"นิชาครับ"

"…"

"หนู…"

"…" ฉันกอดอกมองออกไปนอกหน้าต่างรถโดยที่ไม่สนใจเสียงเรียกเลยสักนิด ก่อนที่จะงัดวิธีการแกล้งหลับตาลงเพื่อไม่อยากคุยกับพี่เวกัสที่วอแวเรียกแต่ฉัน

"แกล้งหลับหรือหลับจริงๆ" แต่เจ้าตัวก็ยังไม่ลดละในการเรียก ฉันไม่รู้ว่าเขาหันมามองฉันหรือเปล่า แต่ปล่อยเขาเรียกฉันแบบนั้นแหละ ไหนๆ ก็เหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ