บทที่ 13 เงียบปากของเธอซะ

“สวัสดีครับพ่อ วันนี้ผมมาตรงเวลาเป๊ะ “ทินกรกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบ พลางยกข้อมือข้างซ้ายที่สวมใส่นาฬิกาเรือนหรูขึ้นมาดูเวลาอย่างใจเย็น หวังกลั่นแกล้งยั่วอารมณ์โมโหของผู้เป็นพ่อ โดยไม่ได้สังเกตเห็นถึงสายตาตกตะลึงอึ้งช็อกของหญิงสาวเพียงคนเดียวในห้อง กำลังจดจ้องมองอยู่ไม่วางตา ซึ่งพาร์ทเตอร์ที่ยืนอยู...