บทที่ 19 ขี้เกียจ

แกร๊ก ~~

กรึก!

“ทำอะไร “หญิงสาวสะดุ้งเฮือกรีบวางกรอบรูปไว้ที่เดิมทันทีอย่างลนลาน เมื่อเสียงทรงอำนาจถาม

“เปล่า “พิรดาปฏิเสธทันควัน สองเท้าเล็กเดินจ้ำอ้าวไปนั่งปลายเตียงด้วยท่าทีสงบเสงี่ยม พลางสอดส่องมองไปยังนอกกระจกใสบานใหญ่ด้านนอกมีสระว่ายน้ำ โดยไม่กล้าหันไปมองร่างสูงที่มีเพียงผ้าขนหนูพันไว้รอบเอว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ