บทที่ 45 ชอบทำตัวหมาหมู่

“อะพี่โรมส้ม “สาวิกายื่นส้มที่แกะแล้วไปใกล้ ๆ ริมฝีปากพี่ชายบนเตียงผู้ป่วย ที่เอาแต่นั่งจ้องหน้าจอสี่เหลี่ยมบนตักด้วยแววตาวิตกกังวลแฝงความหม่นหมอง ใบหน้าหล่อเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด

“ไม่เอาแพทพี่ยังไม่อยากกิน “ริมฝีปากหยักซีดปฏิเสธน้องสาว

“อย่าเพิ่งคิดมากพี่โรม มันอาจไม่ได้ตั้งใจบล็อกก็ได้ ยัยมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ