บทที่ 67 ตามใจแล้วกัน

“ทำไมไม่กลับไปพักผ่อน? “ทินกรถามพิรดาที่นั่งอยู่ด้านข้างด้วยน้ำเสียงห่วงใย มือหนากุมมือเล็กข้างซ้ายไว้แน่น สัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบบนผิวกันทั้งสองฝ่ายชัดเจน บ่งบอกถึงอาการตื่นเต้นบวกกับความกลัวที่ต่างฝ่ายต่างกำลังรู้สึก

“..ก็เป็นห่วงคุณลุงกับเฮียไง ไม่มีกะจิตกะใจไปนอนสบายเสิบอยู่ที่ห้องหรอก “พิรดา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ