บทที่ 79 ขอเวลาหน่อย

เช้าวันต่อมา ~

“อือ ~ “ร่างเล็กบนเตียงส่งเสียงอู้อี้ในลำคอ เมื่อรู้สึกตัวตื่นในช่วงเช้าวันใหม่ สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ เป่าลดซอกคออยู่ถี่ ๆ ดวงตากลมโตรีบเบิกกว้างทันควัน หันขวับมองต้องตกใจแทบหัวใจวาย เพราะคนที่นอนคว่ำหน้าอยู่ด้วยข้าง ๆ คือพ่อของลูก

“ฮะ..เฮีย “ริมฝีปากบางสั่นเท่าขยับขานเรียกอัตโน...