บทที่ 17 ครั้งเดียวไม่นับ NC++

"อย่านะคะ!" พี่คีรินไม่ยอมฟังแต่กลับเอามือหนาลูบไล้ไปตามตัวของฉัน

"อื้ม~" ไม่นานเขาก็จัดการประกบริมฝีปากจูบฉันอีกครั้ง เป็นจูบที่แตกต่างจากในตอนแรก มันเริ่มอ่อนโยนขึ้นจนฉันเริ่มรู้สึกเคลิ้มจนเผลอครางออกมาเบาๆ อาศัยจังหวะที่ฉันเผลอค่อยๆ สอดใต้แผ่นหลังเพื่อปลดบราตัวจิ๋วที่กำลังห่อหุ้มท่อนบน ความไวและช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ