บทที่ 22 ลอบทำร้าย

"พาย…วันนี้พี่ต้องรีบไป เดี๋ยวพี่ให้ไอธรไปส่งนะ" ฉันลืมตาขึ้นช้าๆ เพราะเสียงจากพี่คีรินที่เป็นคนปลุก สะลึมสะลือเลื่อนสายตาดูนาฬิกาที่หัวเตียง ก่อนที่จะเห็นว่าเป็นเวลาตีห้าจึงเงยหน้าเอ่ยถามเขา

"ยังเช้าอยู่เลยนะคะ มีอะไรหรือเปล่า"

"วันนี้พี่ต้องไปส่งของกับไอธาวิน พายจำที่บอกได้ใช่ไหมครับ ห้ามไปไหน...