บทที่ 25 ผมมีเมียแล้ว

ฉันมาบ้านของพี่คีรินกับเฮียพร้อม ความกลัวกับเหตุการณ์เมื่อครู่และความเป็นห่วงพี่คีรินทำให้ระหว่างทางฉันได้แต่ร้องไห้มาตลอด โดยที่มีเฮียพร้อมคอยปลอบตลอดเวลาแต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากเพราะฉันก็ไม่หยุดร้องสักที

"หมวย หยุดร้องก่อนถึงบ้านป้าแพรกับลุงคิณแล้ว" เฮียพร้อมพูดจบ ฉันก็เงยหน้าออกไปมองกระจกข้างของรถ...