บทที่ 14 เดี๋ยวฉันไปอยู่เป็นเพื่อน

รถยนต์คันหรูขับฝ่าสายฝนเข้ามาในเขตบ้านหลังใหญ่ที่เปิดประตูรั้วทิ้งเอาไว้ จอดเทียบหน้าประตูบ้านที่ปิดสนิท ภายในไม่มีไฟสักดวงเปิดให้แสงสว่าง ในโรงจอดรถยังไม่มีรถยนต์ของพ่อกับแม่จอดอยู่ทั้งที่เวลานี้ใกล้จะสามทุ่มแล้ว

“นี่พ่อแม่เธอยังไม่กลับเหรอ”

“อืม แม่ไลน์มาบอกว่าวันนี้ไม่กลับ มีประชุม จะนอนที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ