บทนำ
เขา...กวาดเงินรางวัลทั้งหมดในฐานะผู้ชนะ รวมทั้งได้ครอบครอง “ของเดิมพัน” อย่างเธอ...หนึ่งคืน
“ตอนนี้...ระหว่างเราไม่มีคำว่า “เพื่อน”
ทำหน้าที่ “ของเดิมพัน” ซะ”
บท 1
“อืม ลม...”
เสียงหวานครางแผ่วอยู่ข้างใบหูทำคนตัวโตที่กำลังซุกไซ้ซอกคอหอมอมยิ้มพอใจ เขาขยับตัวถอดเสื้อยืดแบรนด์เนมทิ้งลงบนพื้นอย่างรีบเร่ง ดวงตาคมกริบวาบลึกกวาดมองคนตัวบางเปลือยเปล่าที่นอนระทดระทวยอยู่บนเตียงกว้างของคอนโดมิเนียมสุดหรู
ทั้งที่ในห้องเปิดเครื่องปรับอากาศเสียเย็นฉ่ำ แต่อุณหภูมิร่างกายของหนุ่มสาวกลับพุ่งสูงสวนทาง
ขวัญข้าว สาวสวยวัยยี่สิบเอ็ดปี นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจชั้นปีที่สามของมหาวิทยาลัยชื่อดังที่ตอนนี้ชีวิตพลิกผันจากลูกสาวเจ้าของโรงงานผลิตเครื่องสำอางขนาดใหญ่ กลายมาเป็นของเดิมพันในการแข่งขันประลองความเร็วของแฟนหนุ่ม
เธอยกมือขึ้นปิดบังความใหญ่โตเกินตัวที่มีปลายยอดสีชมพูอ่อนด้วยความอับอายเมื่อเขาเอาแต่จ้องมองไม่หยุด แต่คนเอาแต่ใจกลับปัดมือทั้งสองข้างของเธอทิ้งแล้วนวดคลึงความครัดเคร่งเด้งสู้มือด้วยจังหวะหนักเบาเร้าอารมณ์
“อ๊ะ”
สัมผัสแรกของวัยสาวทำเธอสะดุ้งโหยง เบิกตาโพลง หลุดเสียงครางออกมาด้วยความตกใจ แต่คนที่คร่อมอยู่เหนือร่างซึ่งคุ้นเคยกันมาตั้งแต่จำความได้กลับไม่ยอมหยุด ยังคงเคล้นคลึงอยู่อย่างนั้นจนเธอหอบหายใจสะท้าน
“นมเธอแม่งโคตรใหญ่”
วายุ นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ชั้นปีที่สาม ชายหนุ่มวัยยี่สิบเอ็ดปีผู้ชนะการประลองความเร็วในสนามแข่งกวาดมองเรือนร่างบอบบางขาวสว่างสะท้อนแสงของเพื่อนสนิทที่คบหากันมาตั้งแต่อนุบาล เขารู้มาตลอดว่าเธอเป็นคนสวย แต่ไม่คิดเลยว่าถ้าไม่มีเสื้อผ้าปกปิด เธอจะสวยจนชายหนุ่มมากประสบการณ์อย่างเขาใจสั่น
“มะ ไม่เอาแล้ว”
“ฉันว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะ ข้าวสวย”
เป็นครั้งแรกในรอบเกือบยี่สิบปีที่เขาเรียกเธอว่าข้าวสวย ปกติริมฝีปากหยักได้รูปสีชมพูสดดูสุขภาพดีมักจะพ่นวาจาร้ายกาจออกมาเสมอ จนคิดว่าเขาน่าจะลืมไปแล้วว่าเธอเป็นเพื่อนผู้หญิง
“ตะ แต่ฉัน...”
“แต่เธอทำไม”
ถามพลางขยับตัวถอดกางเกงทั้งตัวนอกตัวในโยนทิ้งลงพื้น ไม่ได้สนใจสักนิดว่าทั้งสองชิ้นจะกระเด็นไปตกอยู่ที่ส่วนไหนของห้อง แล้วโหย่งตัวคร่อมทับเธอเอาไว้ในท่วงท่าล่อแหลมอีกครั้ง
ดวงตาคมกริบวาบลึกที่แปลความหมายไม่ออกคู่นั้นจ้องหน้าเธอนิ่ง มือค่อย ๆ ลูบไล้สะโพกผายผ่านเอวบางคอดกิ่วขึ้นไปยังหน้าอกอวบอิ่มอีกครั้ง ทุกพื้นที่ที่มือเขาเลื่อนผ่านทำขนอ่อนในกายสาวลุกซู่ไปทั่วร่าง
“ว่าไงล่ะ เธอทำไม”
“ฉันว่าเราไม่ควรทำแบบนี้ เราเป็นเพื่อนกัน”
“ตอนนี้ระหว่างเราไม่มีคำว่าเพื่อน ทำหน้าที่ของเดิมพันซะ อย่าให้ฉันต้องหงุดหงิด”
แค่พูดคำที่ไม่ควรพูดอีกครั้ง ร่างใหญ่ก็แสดงสีหน้าหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด เขากัดกรามแน่นจนสันขึ้นนูนแล้วโน้มลงบดจูบริมฝีปากจิ้มลิ้มสีชมพูอมแดงทันที
กลีบปากร้อนรุ่มบดเบียดเนิบนาบ เสียงสัมผัสต้องกระทบของเหลวฟังดูเฉอะแฉะลามกทำคนตัวบางหลับตาพริ้ม ขยับปากจูบเขากลับไปในจังหวะเดียวกัน
ในขณะที่มือร้อนผ่าวเลื่อนจากการบีบขยำอกอวบลงมาดันต้นขาเรียวให้แยกออกกว้าง ขยับท่าให้เหมาะสมแล้วเพิ่มความเร่าร้อนลงไปในสัมผัสนั้นอีกเท่าตัวทำเธอร้องครางฮือในลำคออย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว
มือร้ายเลื่อนมากรีดไร้รอยแยก ดอกไม้สาวปลดปล่อยหยาดน้ำหวานออกมามากมายจนนิ้วลื่นไถลขึ้นลงเมามัน
“อืม น้ำโคตรเยิ้ม”
วายุไต่จูบมายังมุมปาก ลามเลยมาตามกรอบหน้า ก่อนจะซุกไซ้จูบเม้มซอกคอขาวผ่องอย่างเชื่องช้าใจเย็น แต่สัมผัสเนิบนาบชวนฝันทำเอาเธอสั่นสะท้าน หูอื้อตาพร่ามัว หลุดเสียงแห่งความพึงพอใจออกมาอีกครั้ง
“อืม ลม...”
คนตัวบางแหงนเงยหน้า หลับตาพริ้ม เปิดเปลือยลำคอให้เขารังแกถึงแก่น จิกเล็บลงไปบนผ้าปูที่นอนเพื่อระบายความรู้สึกเสียวซ่านครั้งแรกในชีวิต
ร่างกายสั่นระริกที่ดูเหมือนกล้า ๆ กลัว ๆ ทำเขาอมยิ้มละมุน จะว่าเขาชั่วที่ปล้ำได้แม้กระทั่งเพื่อนสนิทของตัวเองก็ยอม ก็ใครใช้ให้เพื่อนรักของเขาสวยเย้ายวนหอมหวานไปทั้งตัวแบบนี้กันล่ะ
ทว่าเท่านี้มันยังไม่พอ เขาค่อย ๆ ไต่ริมฝีปากร้อนรุ่มลงมาจนถึงหน้าอกอวบใหญ่เกินตัว มันตั้งเต้าตูมสวยงามไม่หย่อนคล้อยสักนิด เล่นงานความรู้สึกของเขาจนต้องกัดกรามกรอดแล้วแลบลิ้นตวัดเบา ๆ บนปลายยอดสีหวานเพราะเริ่มจะควบคุมความต้องการเบื้องต่ำของตัวเองไม่อยู่
“อ๊ะ ลม ไม่เอา”
ร่างงามสะดุ้งโหยงกับสัมผัสแปลกใหม่ ยกมือทั้งสองข้างขึ้นยันบ่าแกร่ง แต่เขากลับลงลิ้นปาดไล้จนทั่วฐานขนาดเล็ก ก่อนจะตวัดระรัวบนปลายยอดที่แข็งตั้งเป็นไตน่ารัก
เสียงน้ำลายกระทบจุดอ่อนไหวทำกายสาวสั่นสะท้าน เธอจิกเล็บลงบนบ่า สิ่งที่ได้รับตอบแทนคือเขาอ้าปากดูดปลายยอดสีชมพูรสหวานอย่างเมามันราวกับทารกน้อยผู้หิวโหย
“อ๊า มะ ไม่เอาแบบนี้ ลม”
ความครัดเคร่งเด้งสู้มือทั้งสองข้างถูกเขารังแกสลับกันไปมาจนพอใจ จึงไต่จูบลงมาตามผิวเนื้ออ่อนบางผ่านหน้าท้องแบนราบที่ขมวดเกร็งทุกครั้งที่เขาพ่นลมหายใจร้อน ๆ หยอกเย้า
เนินเนื้ออวบอูมขาวโพลนไร้เส้นขนคือจุดหมายต่อไป เขากดจูบหนัก ๆ อย่างมันเขี้ยว แล้วจับขาทั้งสองข้างแบอ้าเปิดเผยดอกไม้สาวสีชมพูอ่อนแก่สายตาเป็นครั้งแรก
ดวงตาคมกริบเบิกกว้างตื่นตะลึง ดอกไม้ของเธอสวยที่สุดตั้งแต่เขาเคยเห็นมา กลีบดอกเล็ก ๆ บอบบางสีชมพูอ่อน ไม่อาจซ่อนติ่งเกสรสาวบวมเป่งไว้ได้ น้ำหวานใส ๆ ไหลเยิ้มเคลือบคลอความสาวจนมันวาววับสะท้อนแสงไฟทำเขาตาพร่า หัวใจดวงโตเต้นกระหน่ำคร่อมจังหวะแทบเก็บอาการตื่นเต้นไม่อยู่
โดยเฉพาะช่องทางรักเล็กแคบปิดสนิทที่มองไม่เห็นทางเข้าราวกับเขาคือภมรหนุ่มตัวแรกที่ได้หลงเข้ามาเชยชม ทุกอย่างที่รวมเป็นเธอมันสวยงามจนเขาหลุดการควบคุม ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำให้ผู้หญิงคนไหนมาก่อน
จมูกโด่งสูดดมกลิ่นหอมอ่อน ๆ จนชุ่มปอด มุมปากยกยิ้มพึงพอใจ ก่อนจะปาดลิ้นลากขึ้นลงบนกลีบดอกไม้ช้า ๆ
สัมผัสที่ไม่คุ้นเคยทำเธอกรีดร้องเสียงหลง ขาเรียวสั่นระริกจนน่าสงสาร จึงตอบแทนรสชาติหวานติดลิ้นของหยาดน้ำทิพย์ที่หลั่งไหลออกมาเพื่อเขาโดยเฉพาะด้วยการตวัดปลายลิ้นหนักเบาบนจุดที่ไวต่อความรู้สึก ทำเธอดิ้นพล่านครางกระเส่าอย่างลืมอาย
“อ๊า ลม อื้อ...”
ปากร้ายจูบเม้มบนติ่งเกสรสาวด้วยจังหวะสม่ำเสมอ มือเล็กเลื่อนมากำจิกผมรองทรงสั้นเพื่อระบายอารมณ์ แต่กลับแอ่นเนินเนื้อให้เขาเชยชมสมใจ
คนที่เพิ่งเคยทำแบบนี้ให้ผู้หญิงเป็นครั้งแรกกลับใช้ประสบการณ์ที่สั่งสมมาวาดลวดลายจนเธอตื่นเพริดไปทั้งร่าง เขาเร่งเร้าจังหวะตวัดลิ้นสลับกับดูดเม้มเมื่อเธอหยัดเกร็งขึ้นเรื่อย ๆ
ใบหน้าสวยหวานเหยเก คิ้วขมวดมุ่น หลับตาปี๋ เผยอปากร้องครางแทบไม่เป็นภาษา ไม่รู้ว่าจะหลุดพ้นจากความรู้สึกที่ไม่เคยคุ้นนี้อย่างไร
ไม่กี่อึดใจ คนที่ไม่เคยต้องมือชายก็กระตุกเฮือกเสียวสะบั้นสุดปลายเท้า กรีดร้องครางลั่น ถูกจับโยนขึ้นแตกกระจายกลางท้องฟ้าด้วยปลายลิ้นร้ายของเพื่อนสนิท ก่อนจะทิ้งตังลงนอนระทดระทวยเหมือนร่างกายยังล่องลอยอยู่ในอากาศ
“น้ำเธอโคตรหวานเลย”
คนที่ไม่เคยได้ลิ้มรสหยาดน้ำหวานตวัดลิ้นปาดเลียจนหมดทุกหยาดหยด แต่ไม่ลืมดูดเม้มจุดกระสันหนักเบาเรียกความพร้อมให้เธออีกครั้ง
บทล่าสุด
#102 บทที่ 102 การเดิมพันครั้งใหม่
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#101 บทที่ 101 อิ่มจนพุงกาง
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#100 บทที่ 100 พ้นผิด
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#99 บทที่ 99 ลูกชาย
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#98 บทที่ 98 ขอให้ผมได้ใช้ชีวิตกับคนที่ผมรัก
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#97 บทที่ 97 เอาจริงเหรอ
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#96 บทที่ 96 แต่ง...กับคนที่ผมรัก
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#95 บทที่ 95 แม่หวังดี
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#94 บทที่ 94 หลงไม่ได้แปลว่ารัก
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#93 บทที่ 93 เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026
คุณอาจชอบ 😍
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!
..................................................................
พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์
มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก
นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)
บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า
นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................
เรื่องย่อ
สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป













