บทที่ 18 คลั่งตายแน่

“เฮ้ย ไอ้ลม มึงรู้หรือยังว่าเด็กมึงตามไปตบข้าวสวยถึงตึกคณะเลย”

เวกัสวิ่งเข้ามาในห้องเรียน วายุได้ยินดังนั้นก็เลิกคิ้วแล้ววิ่งพรวดพราดออกจากห้องเรียนไปทันที

“เช็กชื่อให้กูด้วย”

“เออ”

ไม้หมอนกับทิศเหนือที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเบิกตาตกใจ มือดึงเวกัสลงมานั่งแทนที่วายุ

“ไอ้เวย์ นี่มันอะไรกันวะ...