บทที่ 2 อีกนิดนะข้าว

“เธอเสร็จโคตรเร็ว ชอบที่ฉันทำหรือตื่นเต้น”

เขาขยับกายขึ้นคร่อม ต้นขาแกร่งดันขาทั้งสองข้างให้อ้าอีกนิด แล้วโถมตัวลงจูบเธออีกครั้งโดยไม่ได้รอคอยคำตอบ

เมื่อจูบจนพอใจก็ลุกขึ้นนั่งหลังตรง มือเอื้อมหยิบถุงยางอนามัยที่กองอยู่ข้างตัวเธอ ฉีกซองแล้วเตรียมสวมครอบทำให้เธอที่เลื่อนสายตาตามด้วยความอยากรู้ มองเห็นตัวตนใหญ่โตของเขาได้เต็มตาเป็นครั้งแรก

ดวงตากลมโตเบิกกว้าง แววตาสั่นระริกตื่นตระหนก พยายามจะขยับตัวหนีแต่ก็ทำไม่ได้ เมื่อเขาดึงขาของเธอเอาไว้ให้กลับมานอนที่เดิม

เธอเบือนหน้าหนีจากความเป็นชายที่เพิ่งเคยเห็นของจริงครั้งแรกในชีวิต มันน่ากลัวจนใจสั่น อยากจะลืมแต่ภาพนั้นมันยังคงติดตา

ท่อนเนื้อใหญ่ยาวตั้งโด่สีเนื้ออ่อนอมชมพู มีเส้นเลือดปูดโปนเต็มลำ ปลายหัวเบ่งบานสีชมพูเข้มมันวาววับมีน้ำใส ๆ ไหลเยิ้มราวสุนัขหิวโหย ใต้โคนมีก้อนเนื้อกลม ๆ สองลูกสีเดียวกันกับท่อนลำ ทั้งหมดของเขาเป็นโทนสีอ่อน ๆ น่ารัก แต่ขนาดของมันไม่ได้น่ารักเหมือนสีชมพูแสนหวานของมันเลยแม้แต่น้อย

กะจากสายตาแล้วก็น่าจะเท่าขนาดข้อมือของเธอได้ ทั้งใหญ่ทั้งยาวแบบนั้น ไม่มีทางเลยที่จะเข้าไปในช่องทางคับแคบที่ไม่เคยแม้จะสอดนิ้วเข้าไปได้แน่นอน

“ทำไมมันน่ากลัวแบบนั้น”

หลุดพูดออกไปตามที่ใจคิด เพราะดวงตาคมกริบนิ่งลึกของเขาสบตาเธอราวกับกำลังสะกดจิตจนแทบไม่เป็นตัวของตัวเอง

“ของแฟนเธอมันเล็กมากหรือไง ถึงตกใจขนาดของฉัน”

“จะไปรู้เหรอ”

“กลัวเหรอ” เมื่อเห็นดวงตากลมโตยังเบิกโพลงไม่เลิกจึงถามออกไป

“อือ ไม่ทำได้ไหม”

“เธอเป็นรางวัลที่ฉันได้มาจากการเดิมพันนะ ฉันเหยียบคันเร่งจนมิด ถ้าพลาดนิดเดียวคือตาย ไม่มีทางได้มาเอาเธออยู่อย่างนี้หรอก บอกแล้วไงว่าฉันไม่เปลี่ยนใจปล่อยเธอไปแน่ ถ้ากลัวก็หลับตาซะข้าว ฉันทำเธอไม่นานหรอก เดี๋ยวจะพากลับไปส่งบ้าน”

เมื่อพูดจบเธอก็หลับตาปี๋ เขาเห็นดังนั้นก็ตัดสินใจโยนถุงยางอนามัยทิ้งแล้วโน้มลงละเลียดจูบริมฝีปากจิ้มลิ้มเนิบนาบแต่แฝงไปด้วยความเร่าร้อน มือใหญ่ร้อนผ่าวบีบขยำหน้าอกอวบ ส่วนอีกข้างบดบี้ติ่งเกสรสาวที่แสนจะไวต่อความรู้สึกช้า ๆ ตั้งใจเล้าโลมให้เธอหลงมัวเมาไปกับสัมผัสวาบหวามอีกครั้ง

ซึ่งมันก็ได้ผล เมื่อร่างกายของเธอผ่อนคลาย ร่องรักก็ปลดปล่อยหยาดน้ำหวานออกมาอย่างมากล้นจนเต็มมือเขา

เขานำตัวตนใหญ่โตมาถูไถที่ปากทางรัก สะกิดจุดกระสันจนเธอร้องครางโหย ก่อนจะค่อย ๆ กดแทรกท่อนเนื้อใหญ่ยาวลงไปในความคับแคบทีละนิด แต่ก็ทำได้อย่างเย็นเต็มที

หัวคิ้วเข้มกดต่ำ กรามแกร่งขบแน่นจนสันขึ้นนูน ความคับแคบมันบีบรัดตอดตุบจนเขารู้สึกปวดหนึบไปทั้งลำ เดินหน้าก็ไม่ได้ จะถอยออกมาก็ยิ่งไม่ได้เข้าไปใหญ่

ความอึดอัดค้างคาเล่นงานจนเขาแทบจะแตกพ่าย ทั้งปวดหนึบ ทั้งเสียวซ่าน ถ้าเธอออกแรงนวดคลึงท่อนเนื้อเขาอีกเพียงนิดคงได้พุ่งกระฉูดให้อับอายขายขี้หน้า

เขาพ่นลมหายใจออกมาทางปากเพื่อระบายความรู้สึกเสียวซ่าน ไม่ต่างจากเธอที่ลืมตามองเขาอย่างเว้าวอน

“ลม...”

“อีกนิดข้าว เกือบครึ่งทางแล้ว อืม...โคตรแน่นเลย”

ความรู้สึกที่เผชิญอยู่ตอนนี้ทำได้เพียงคำรามก้องในลำคอ ถ้าแฟนเก่าของเธอไม่เล็กเท่าไม้จิ้มฟัน ก็คงเป็นเขาเองที่ไม่ปกติ การสอดประสานกันมันถึงทำได้ยากเย็นขนาดนี้

“เธออย่าเกร็ง ผ่อนคลายอีกนิด ขอฉันเอาเข้าอีกหน่อย ทนไหวไหม”

ส่ายหน้าหวือแทนคำตอบ มือทั้งสองข้างยกขึ้นมาดันเชิงกรานของเขาเอาไว้ไม่ให้ล่วงล้ำมาในความสาวมากกว่านี้

เธอคิดเอาไว้แล้วว่าขนาดที่ไม่ธรรมดาของเขากับสาวพรหมจรรย์อย่างเธอคงเข้ากันไม่ได้ง่าย ๆ แต่คิดไม่ถึงว่ามันจะยากเอาการแบบนี้

สภาพน้องสาวของเธอที่กำลังอ้าอมท่อนเนื้อมหึมาของเขาคงไม่น่าดูเท่าไร เสร็จจากคืนนี้แล้วไม่รู้ว่าจะต้องไปเข้าคลินิกดูแลความงามของส่วนหวงแหนหรือไม่

หรือจะต้องนอนหยอดน้ำข้าวต้มด้วยอาการอักเสบก็ไม่รู้

“อีกนิดนะข้าว ใกล้แล้ว”

สะโพกสอบค่อย ๆ ดันท่อนเนื้อเข้ามาทีละนิด ทุกครั้งที่เขาขยับ คนตัวบางที่นอนเกร็งสะท้านอยู่ใต้ร่างก็ส่ายหน้าหวือ สบตาเขาด้วยแววตาสั่นระริกมีน้ำใส ๆ เอ่อคลอ ราวกับกำลังลังอ้อนวอนให้เขาเลิกทรมานเธอเสียที

ซึ่งมันไม่ใช่แค่เธอที่ทรมาน เพราะเขาเองก็ทรมานจากการปวดหนึบจนท่อนเนื้อแทบจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ เช่นกัน

เมื่อทนต่อความอึดอัดค้างคาไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว จึงกัดกรามกลั้นใจกดแทรกความใหญ่โตเข้าไปในผนังบอบบางรวดเดียวสุดโคน

“โอ๊ย ฉันเจ็บ”

คนตัวบางสั่นระริก มองเพื่อนรักด้วยแววตาตัดพ้อ น้ำตาไหลลงอาบแก้ม มือสองข้างที่ยันเชิงกรานอยู่จิกเล็บลงไปเพื่อช่วยระบายความเจ็บปวด แต่มันกลับไม่ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย

แรงตอดรัดระรัวพร้อมทั้งพยายามผลักไสท่อนร้อนที่เป็นเหมือนสิ่งแปลกปลอมออกไปจากความบอบบางแน่นหนึบ เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต

แต่ประสบการณ์ที่มีบอกว่านี่เป็นครั้งแรกของเธอไม่ผิดแน่ จึงสาวสะโพกดึงท่อนเนื้อออกมาจนเหลือเพียงปลายหัวบาน ๆ เท่านั้นที่ยังอยู่ในตัวเธอ มองจุดสอดประสานหลอมรวมกายเป็นหนึ่งเดียวกันระหว่างทั้งคู่ก็เห็นเลือดจาง ๆ เคลือบคลอความเป็นชายเต็มไปหมด

ดวงตาคมกริบเบิกกว้างตกใจ มองใบหน้าของเพื่อนรักที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาราวเห็นเป็นของประหลาด

จะเป็นไปได้อย่างไรที่เธอจะไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายมาก่อน ในเมื่อเธอมีแฟน แม้จะเรียนกันคนละมหาวิทยาลัย แต่เธอกับหมอนั่นก็ไปไหนมาไหนกันสองต่อสองเสมอ

“ข้าว หมายความว่าไง”

“ฉันเจ็บจะตายอยู่แล้ว มัวมาถามอะไรอยู่ได้ เอาลูกชายแกออกไปจากตัวฉันเดี๋ยวนี้นะไอ้ลม”

“จะเอาออกได้ยังไงล่ะ ฉันเสียบเข้าไปแล้วนะ เอาออกยังไงเธอก็โดนฉันเปิดซิงไปแล้วอยู่ดี”

พูดจบก็โถมตัวลงกอดรัดบดจูบลูบไล้เล้าโลมร่างกายบอบบางให้หลงมัวเมาไปกับเขาอีกครั้ง

เมื่อเธอโอบแขนรอบลำคอหนาพร้อมจูบตอบก็เป็นช่วงเวลาที่เหมาะที่สุด จึงค่อย ๆ กดแทรกความเป็นชายเข้าไปในร่องรักคับแน่นของเธอทีละนิดจนสุดโคน

แม้ครั้งนี้จะไม่ยากเย็นและเจ็บปวดเท่าครั้งแรก แต่มันก็ไม่ได้ง่ายเลยเมื่อความสดใหม่มันบีบรัดตอดตุบจนแทบจะฝ่าผ่านเข้าไปไม่ได้

เขาตั้งใจทิ้งเวลาให้เธอปรับตัว แต่สัมผัสของเธอทำเอาเขารู้สึกดีแทบบ้า จนต้องยกตัวขึ้นนั่งแล้วแหงนเงยหน้าหลับตาพริ้ม บดหมุนวนสะโพกเนิบนาบรับสัมผัสตอดรัดแน่นหนึบหนับจากผนังบอบบางที่ยังสดใหม่อย่างหลงใหล

“อา ดีไหมข้าว”

“ดะ ดี”

มือเล็กเลื่อนมาจับต้นขาแกร่ง มองใบหน้าหล่อเหลาของเพื่อนสนิทที่เงยหน้าหลับตาพริ้ม เผยอปากคำรามเบา ๆ หัวคิ้วเข้มกดเข้าหากันแล้วรู้สึกมวนในท้องแปลก ๆ ราวกับมีผีเสื้อนับร้อยบินวนในนั้น

“อืม ตอดดีชะมัด ข้าวสวย...อืม”