บทที่ 24 ไม่ให้ไป

วายุลืมตาขึ้นเมื่อแสงแดดยามเช้าส่องผ่านประตูระเบียงที่เปิดอ้าเอาไว้เข้ามากระทบสายตา เขาลุกขึ้นนั่งอย่างงัวเงีย มองหาคนตัวบางทั่วห้องจนเห็นว่าเธอนั่งชื่นชมต้นไม้ที่เขาซื้อให้อยู่ข้างนอก

ต้นดอกลาเวนเดอร์ในกระถางพลาสติกสีขาวลวดลายสวยงามขนาดใหญ่ถึงสองกระถางชูช่ออัดแน่น กลิ่นหอมของมันล่อผีเสื้อแสนสว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ